Jan Bobola z Piasków herbu Leliwa (ur. 1557, zm. 1604) – poeta, cześnik sandomierski, dziedzic Strachociny, Zmiennicy – dóbr koło Sanoka.
Pochodzenie Jana Boboli Ojciec; Hieronim Bobola (1521-1561) – dowódca zamku w Niedzicy, dzielny obrońca przed natarciem wojsk Jana Zapoli, dziedzic Strachociny, Zmiennicy – dóbr koło Sanoka. Jego matką jego Katarzyna Bobola.
Kariera Jana Boboli Jan uczestniczył w protestach ziemian przemyskich, (8 maja 1587 r. w Wiszni i 21 stycznia 1597 r. w Przemyślu) Kształcił się w Jezuickiej Akademii w Wilnie w latach 1592—1594 i należał do Kongregacji Mariańskiej (akademickiej). Po ukończeniu studiów w Akademii, osiadł przy rodzicach. Uzyskał godność cześnika sandomierskiego.
Majątek Jana Boboli Po Hieronimie Strachocinę odziedziczył Jan w 1582 r. w dożywocie. Otrzymał w dzierżawę wieś królewską Krościenko Wyżne i Krościenko Niżne z folwarkami. Zmarł w 1604 r.
Potomkowie Jana Boboli Z żoną z Zofią Mleczko (córką Jakuba Mleczki pozostawił syna Jana Bobolę, który kształcił się w Wilnie (1592-1594) i Remigiana Bobolę (zm.