Erik Kristian Schive Lærum (ur. 5 sierpnia 1903 w Oslo, zm. 15 listopada 1985) – duński wojskowy (kapitan), nazistowski publicysta oraz działacz młodzieżowy i polityczny, oficer 11 Ochotniczej Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Nordland”, a następnie dowódca 13 kompanii SS-Panzergrenadier-Regiment 24 „Danmark” podczas II wojny światowej.
Życiorys Był z pochodzenia Norwegiem. Jego rodzina podróżowała po Skandynawii w poszukiwaniu pracy, osiadając ostatecznie w Danii. W 1924 r. Erik Kristian Schive Lærum wstąpił do armii duńskiej. Początkowo służył w piechocie, ale został przeniesiony do artylerii nadbrzeżnej, awansując w 1927 r. do stopnia sekondløjtnanta. W 1932 r., z powodu włączenia oddziałów artylerii nadbrzeżnej do marynarki wojennej, został oficerem tego rodzaju wojsk. W 1936 r. na swój wniosek przeszedł do lotnictwa morskiego, uzyskując stopień kapitana. W lutym 1940 r. rozpoczął szkolenie na oficera sztabowego, przerwane atakiem wojsk niemieckich na Danię 9 kwietnia tego roku. Kapitan E. K. S. Lærum był zafascynowany rządami nazistów w III Rzeszy i ich postępem wojskowym. Kapitulacja wojsk duńskich mocno go przygnębiła. Uważał, że za to odpowiadają kolejne rządy demokratyczne Danii.