Linia polityczna gazety Tytuł gazety Stary Kordelier sugerował dostosowanie jego linii politycznej do poglądów klubu kordelierów popularnych przed jesienią 1793, czyli przed opanowaniem tego stronnictwa przez ultraradykalnych hebertystów. W pierwszych dwóch numerach nowa gazeta faktycznie skupiła się na polemice ze stronnictwem korderlierów, przeciw któremu Desmoulins wymierzył znakomicie skonstruowaną diatrybę. Obydwa numery gazety zdecydowanie popierały politykę prowadzoną przez Komitet Ocalenia Publicznego, notabene przed publikacją zostały przeczytane i zaaprobowane przez Robespierre’a. W trzecim wydaniu gazety, Desmoulins niespodziewanie przyjął ton antyrządowy, krytykując terror panujący we Francji pod pretekstem refleksji na temat sytuacji w starożytnym Rzymie. Czwarty numer był bezpośrednim atakiem na Robespierre’a, wzywając do powszechnej amnestii i powrotu do ‘republikańskiej cnoty miłosierdzia’, nie zapominając o typowych atakach na hebertystów. Piąty numer zawierał dalszą krytykę Komitetu Ocalenia Publicznego, gdzie Desmoulins równocześnie polemizował z przeciwnikami swojego pisma, oskarżającymi go o działanie na szkodę rządu, który starał się wyprowadzić państwo z kryzysu za wszelką cenę.