Za grzechy (jid. Ał Chet) – polski film fabularny z 1936 roku w języku jidysz. Był to pierwszy po ośmioletniej przerwie z serii wyprodukowanych w Polsce żydowskich filmów fabularnych.
Historia filmu Współtworzyli go artyści, którzy w wyniku represji spadających na Żydów w Niemczech po dojściu do władzy Hitlera wyemigrowali do Polski. Namawiany przez grupę artystów Saul Goskind, zgodził się zostać producentem i specjalnie na potrzeby filmu powołał wytwórnię Kinor. Żydowski kierownik warszawskiego oddziału niemieckiej firmy Agfa zgodził się udzielić na materiały filmowe korzystnego kredytu. Goskind zapewnił filmowcom odpowiednie laboratorium filmowe. Film powstawał w atmosferze obaw o finansowe powodzenie przedsięwzięcia, ale także budził nadzieje krytyki, czekającej na oryginalne, artystyczne dzieło kinematografii żydowskiej (Literarisze Bletter). Reżyser Aleksander Marten stawiał na interesującą, prawdopodobną fabułę i żydowski folklor. Film kręcono w pracowni fotograficznej Włodzimierza Kirchnera przy ulicy Wierzbowej 8 w Warszawie, sceny muzyczne powstawały w hali do nagrywania płyt patefonowych Syrena. Ze względu na nasilający się antysemityzm twórcy mieli problem z zorganizowaniem pierwszego pokazu. W końcu premiera odbyła się 14 kwietnia 1936 roku w warszawskim kinie Fama (ul. Przejazd 9).