Paweł z Aleppo, Būlus ibn Makārijūs al-Halabī (ur. ok. 1627, zm. 1669 w Gruzji) – arabski duchowny prawosławny, pisarz.
Życie Był synem Makarego, pochodzącego z ubogiej rodziny duchownego prawosławnego w Syrii, który doszedł do godności metropolity Aleppo (1635) i patriarchy Antiochii (1647). Paweł również został duchownym i od 1648 nosił godność archidiakona. Był autorem prac, głównie kompilacji historycznych i przekładów z greki dotyczących dziejów Kościoła Wschodniego. Słynął jako kaligraf.
Kilkakrotnie odbywał razem z ojcem podróże po okręgach Syrii w sprawach kościelnych, w tym w związku z pozyskiwaniem środków finansowych (zbiórki datków). W latach 1652–1659 towarzyszył patriarsze Makaremu jako kronikarz wyprawy do Moskwy, czego owocem stało się dzieło Opis podróży Makarego (Rihlat Makārijūs). W 1664 ponownie udał się z ojcem do Moskwy, gdzie Makary uczestniczył w wielkim soborze i sądzie nad patriarchą moskiewskim Nikonem. W drodze powrotnej z Moskwy Paweł zmarł w Gruzji, a jego notatki prowadzone w czasie drugiej moskiewskiej podróży zaginęły.