Alonso de Ercilla y Zúñiga (ur. 7 sierpnia 1533 w Madrycie, zm. 29 listopada 1594) – hiszpański szlachcic, żołnierz i poeta.
W 1548 roku został paziem późniejszego króla Filipa II. W tym charakterze odwiedził Włochy, Niemcy i Holandię oraz był obecny podczas ślubu Filipa z Marią I Tudor w 1554 roku.
Po udaniu się do Peru w 1557 roku uczestniczył podczas buntu Francisca Hernandeza Girona w walkach z Araukanami w Chile, gdzie walczył po stronie buntowników, za co został potępiony. W 1558 roku, po śmierci generała Garcíi Hurtado de Mendozy, Marquis of Cañete, został ułaskawiony i wziął udział w bitwie pod Quipeo (14 grudnia 1558).
W 1562 roku powrócił do Hiszpanii, a następnie odwiedzał Włochy, Francję, Niemcy i Czechy. W 1570 roku ożenił się z Marią de Bathn. W tym samym roku został Kawalerem Zakonu Santiago. W 1578 roku reprezentował króla Filipa w misji do Saragossy.