Artawazdes I (ur. 59 p.n.e., zm. 20 p.n.e.) – król Medii Atropatene z perskiej dynastii Atropatydów w latach 56-31 p.n.e., król Małej Armenii od 30 p.n.e. do swej śmierci. Syn Ariobarzanesa I, króla Medii Atropatene.
Kiedy Marek Antoniusz prowadził kampanię przeciwko Partii w 36 p.n.e., Artawazdes był sprzymierzeńcem Fraatesa IV króla partyjskiego. Antoniusz prowadził jego wojsko z miasta Zeugmy na północ do Armenii i wtedy najechał ziemie Artawazdesa I. Antoniusz bowiem ruszył dłuższą trasą, by nie atakować Partii od zachodu. Postanowił zaskoczyć ją od północy. Skłonił go do tego prawdopodobnie Artawazdes II, król Wielkiej Armenii, nieprzyjaciel Artawazdesa I. Ruszył się z armią szybkim marszem do Praaspy (dobrze umocnionego zamku nad rzeką Araks, odkrytego w kwietniu 2005 r. przez irańskich archeologów), silnej wzmocnionej stolicy Medii Atropatene, gdzie Artawazdes umieścił swoją rodzinę, by ją uchronić przed niebezpieczeństwem. Artawazdes tymczasem wstąpił do armii partyjskiej. Antoniusz nie mógł wziąć Praaspy z powodu silnych murów i dobrze obsadzonych obrońców. Król Atropatene oraz Monaeses, dowódca partyjski, zniszczyli dwa legiony Oppiusa Statjanusa, wodza Antoniusza, który szedł za głównymi wojskami. Wzięli do niewoli tylko Polemona I Pytodorosa, króla Pontu, który wspierał Rzymian.