W 34 r. sześcioletni Aleksander Helios, syn Antoniusza i królowej Kleopatry VII z Egiptu, został zaręczony z dziewięcioletnią Jotapą, córką Artawazdesa I. Następnie Rzymianin wrócił do Egiptu z łupami i królem Armenii z jego rodziną (XLIX 39-40). W 31 r. królowa Kleopatra VII kazała zabić Artawazdesa II, a jego głowę wysłać jego imiennikowi i wrogowi Artawazdesowi I.
W 33 r. doszło do spotkania Artawazdesa I i Marka Antoniusza na rzece Arakses; obaj postanowili wspierać się nawzajem. Ustalili, że Antoniusz poprze Artawazdesa I w walce przeciwko Partii, a król pomoże Antoniuszowi przeciwko Oktawianowi, przyszłemu cesarzowi rzymskiemu. Wymienili części swych wojsk. Domena Artawazdesa została powiększona o część Armenii. Antoniusz otrzymał księżniczkę Jotapę oraz sztandary wojskowe zdobyte w bitwie z e Stacjanusem. Z pomocą rzymskich wojsk król Atropatene mógł początkowo pokonać Partów oraz Artaksesa II, syna króla armeńskiego Artawazdesa II, którzy najechali jego kraj. Jednak przed bitwą pod Akcjum Antoniusz przywołał z powrotem swoje wojska rzymskie oraz zatrzymał część wojsk sojusznika.