Ponadto prymitywne pióropodobne twory odkryto u heterodontozauryda Tianyulong. Wytwory te były wobec siebie równoległe oraz pojedyncze – brak dowodów na ich rozgałęzienia. Wydają się być także stosunkowo sztywne. Szacowana długość pióropodobnych struktur Tianyulong wynosi około 60 mm – siedmiokrotnie więcej niż wysokość jego kręgów ogonowych. Ich długość oraz wydrążone wnętrze sugeruje, że nie składały się one z podskórnych struktur, takich jak włókna kolagenowe. W 2014 opisano jurajskiego dinozaura ptasiomiedniczego, u którego wykryto prymitywne upierzenie.
Większość znanych opierzonych teropodów to maniraptory. Najdalej spokrewnionymi z ptakami pierzastymi dinozaurami są jednak: kompsognatyd sinozauropteryks z przełomu jury i kredy, którego ciało pokryte było pióropodobnymi strukturami, późnojurajski teropod o niepewnej pozycji filogenetycznej Sciurumimus (pierwotnie sklasyfikowany jako megalozauroid, z późniejszych badań wynika jednak, że mógł być bazalnym celurozaurem), oraz – jeśli potwierdzi się występowanie u niego piór – wczesnokredowy allozauroid Concavenator. U innego celurozaura, Dilong paradoxus, bliżej spokrewnionego z tyranozaurem niż z ptakami, występowały struktury podobne do występujących do sinozauropteryksa.