Johna Hooda w czasie ich pierwszej próby przerwania oblężenia Atlanty.
Gdy Hoodowi ostatecznie udało się wydostać z Atlanty na jesieni roku 1864, co zagroziło przerwaniem wydłużonych nad miarę linii zaopatrzenia, Sherman sam zerwał te linie i ruszył w swój marsz ku morzu. Thomas został z tyłu, by walczyć z Hoodem podczas kampanii Franklin-Nashville. Thomas, dysponując mniejszymi siłami, dotarł przed Hoodem do Nashville, gdzie miał otrzymać posiłki.
W czasie bitwy pod Franklin 30 listopada 1864 roku, znaczna część sił Thomasa pod dowództwem gen. mjr. Johna Schofielda zadała Hoodowi ciężkie straty i powstrzymała go wystarczająco długo, by osłonić koncentrację pod Nashville. W Nashville Thomas zreorganizował swe siły ściągnięte ze wszystkich stron i uzupełnione nowym rekrutem, a nawet pracownikami kwatermistrzostwa. Wstrzymywał się z atakiem do chwili, gdy armia była gotowa, a pokryta lodem ziemia odtajała na tyle, że wojsko mogło iść naprzód. Północ, w tym także generał Grant (obecnie wódz naczelny wszystkich armii Unii), niecierpliwiła się tym ociąganiem się Thomasa. Gen. mjr John A. Logan został wysłany z rozkazem zastąpienia Thomasa, a wkrótce również Grant wyruszył z City Point w Wirginii, by osobiście objąć dowodzenie.