Józef Kupczyk (ur. 1846 w Bartągu koło Olsztyna, zm. 7 listopada 1911 tamże), polski artysta ludowy na Warmii, rzeźbiarz, bibliofil, poeta.
Życiorys Był synem cieśli Jakuba (Martuszewski podaje imię ojca: Józef), właściciela gospodarstwa niedaleko Bartąga, który przez pewien czas dzierżawił również od nadleśnictwa sąsiadujące z gospodarstwem pole korcowe (teren do wykarczowania, przeznaczony na kilkudziesięcioletnią uprawę rolną, z planami przywrócenia gospodarki leśnej). Józef Kupczyk odbył służbę wojskową w armii pruskiej; wiadomo, że w 1871 przebywał w Gdańsku, być może w czasie drogi powrotnej z wojny z Francją (był ranny w walkach o Metz). Mógł też trafić do Gdańska w poszukiwaniu pracy. W późniejszych latach osiadł na stałe w Bartągu, gdzie pracował jako stolarz.
Jako samouk wykonywał rzeźby, głównie o tematyce religijnej. Pracował przy ołtarzach kościołów wiejskich w Bartągu i Klebarku, tworzył figury świętych, przydrożne krzyże. Swoje usługi rzeźbiarskie reklamował w „Gazecie Olsztyńskiej”, oferując wykonywanie ołtarzy, ambon, konfesjonałów, chrzcielnic, krzyży (zarówno na ołtarze, jak i do procesji oraz krzyży pokojowych), drewnianych figur Chrystusa. Budował również, a także remontował i uzupełniał o nowe melodie, katarynki.