William Wilson (ang. William Wilson) – nowela Edgara Allana Poe, inspirowana okresem kształtowania się osobowości autora poza Londynem. Historia wykorzystuje motyw sobowtóra i cechuje się stylem bazującym na racjonalizmie. Została po raz pierwszy opublikowana w 1840 roku w kolekcji Opowieści groteskowo-arabeskowe (Tales of the Grotesque and Arabesque) i była przedmiotem kilku różnych adaptacji.
Fabuła Narrator, człowiek o „szlacheckim pochodzeniu”, określający siebie jako William Wilson, potępia swoją nieszczęsną przeszłość, chociaż nie godzi się na to, aby wziąć na siebie winę za swoje działania, mówiąc, że „żaden człowiek nigdy nie był wcześniej w ten sposób kuszony”. Po pewnym czasie narracja jest skoncentrowana na opisie jego lat chłopięcych, które spędził w „dużej, bezładnej elżbietańskiej szkole, w szaro wyglądającej wiosce w Anglii”. Dom szkolny był ogromny, z wieloma krętymi korytarzami i pomieszczeniami, usytuowany na rozległym terenie.