Ludwig Meyer (ur. 31 lipca 1863 w Wittstock) – właściciel folwarku Schönwerder, a wcześniej urzędnik kolonialny w stopniu porucznika. Syn Ludwiga Meyera i Antonine z domu Rhens. Uczęszczał do gimnazjum w Wittstock. W 1882 roku służył w pułku piechoty gwardii i otrzymał stopień oficera rezerwy. Następnie studiował filologię i historię. W sierpniu 1887 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel w szkole wojskowej Tiencinie, gdzie Niemcy szkolili chińskich żołnierzy. W 1889 roku rozpoczął karierę w afrykańskich koloniach. Został skierowany na Zanzibar, gdzie pracował w konsulacie oraz w formującej się administracji Niemieckiej Afryki Wschodniej pod kierunkiem Hermanna von Wissmanna. Z początkiem 1891 roku mianowany na stopień oficera pokładowego (Deckoffizier) I klasy w Schutztruppe. Pod koniec tego samego roku został jednym z dowódców ekspedycji Komitetów Zwalczania Niewolnictwa (1. Anti Sklaverei Expedition, która oprócz deklarowanego zwalczania niewolnictwa przecierała szlaki kolonizacji wgłębi lądu). Kierował uzbrojonymi oddziałami oraz grupami tragarzy. W rejonie Tabory został ciężko ranny w walkach z miejscowymi, mimo to zdecydował się na dalszy marsz i we wrześniu 1892 roku dotarł do brzegów Jeziora Wiktorii, gdzie wznosił niemieckie posterunki i uczestniczył w budowie małej stoczni na wyspie Ukerewe.