Albrecht I Bawarski (ur. 25 lipca 1336 w Monachium, zm. 13 grudnia 1404 w Hadze) – książę Straubing, hrabia Holandii, Zelandii i Hainaut.
Życiorys Albrecht był synem cesarza Ludwika Bawarskiego i jego drugiej żony Małgorzaty z Hainaut. W chwili śmierci ojca był małoletni. Wraz z braćmi w latach 1347–1349 rządził Bawarią. W latach 1349–1353 wraz z braćmi Stefanem II i Wilhelmem I panował w Dolnej Bawarii. W 1353 poślubił Małgorzatę, córkę Ludwika I brzeskiego. W tym samym roku na mocy układu zawartego w Ratyzbonie został hrabią Holandii. Formalnie aż do 1388 r. panował razem z chorym bratem Wilhelmem.
W Straubing polecił wybudować reprezentacyjny zamek. Mimo to od 1388 r. rezydował głównie w Hadze. W 1385 r. zorganizował podwójne wesele w Cambrai.
Jego związek ze Aleidą von Poelgeest wywołał niepokój w kraju. Stronnictwo mieszczańskie Kabeljaus, z pomocą Aleidy uzyskało wpływy na dworze. Przeciwstawiło się im stronnictwo rycerskie Hoeks popierane przez Wilhelma, syna Albrechta. Konflikt osiągnął punkt szczytowy, gdy Hoeks zamordowali Aleidę oraz hofmistrza Willema Cusera. Wilhelm musiał uciekać z kraju, ale już w 1394 r. pogodził się z ojcem.
W następnych latach Albrecht wraz z synem prowadzili wojny przeciw buntującym się Fryzyjczykom.