Komunikacja morska i lotnicza łączy wyspy z Nową Kaledonią.
Ukształtowanie terenu mały|Wyspę Wallis otacza laguna(na zdjęciu jej północna część), na której znajduje się kilka niewielkich wysp Wyspę Wallis charakteryzuje stosunkowo płaskie, lekko pagórkowate ukształtowanie terenu. Znajduję się tam wiele jezior kraterowych, stanowiących pozostałości wulkanicznej przeszłości wyspy. Ze względu na swój okrągły kształt, a także strome zbocza, szczególnie wyróżnia się spośród nich jezioro Lalolalo. Najwyższy punkt Wallis znajduje się na wysokości 151 metrów n.p.m..
Krajobraz Futuny jest z kolei bardziej górzysty i zróżnicowany. Jej najwyższym punktem jest położony na 524 metrach n.p.m. szczyt Mont Puke, z którego rozciąga się widok na resztę wyspy. Strome zbocza Futuny pokrywa gęsta roślinność, typowa dla klimatu tropikalnego wilgotnego.
Podobnie jak pobliska Futuna, wyspa Alofi jest pagórkowata i obficie pokryta roślinnością, jednak nie posiada stałych mieszkańców ze względu na brak źródeł wody pitnej.
Na wyspach występują wybrzeża piaszczyste i namorzynowe, a otaczające je rafy koralowe tworzą laguny o wysoce różnorodnej faunie i florze morskiej. Mimo szczególnych walorów estetycznych, ten typ krajobrazu utrudnia dostęp do wysp i rozwój infrastruktury.