7 Dywizjon Kawalerii – jednostka rozpoznawcza Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.
Formowanie i zmiany organizacyjne Zebranych w Ośrodku Zapasowym Armii kawalerzystów gromadzono w osobnym pododdziale od 10 września 1941 w obozie letnim Armii Czerwonej w Tockoje. Z uwagi na bardzo trudne warunki bytowe i brak możliwości zakwaterowania wszystkich przybywających do Tockoje żołnierzy, ochotników i poborowych, poczyniono starania o pozyskanie nowych rejonów zakwaterowania. W tym celu z Ośrodka Zapasowego Armii wydzielono Grupę Techniczną „Kołtubanka” ppłk Tadeusza Podwysockiego. W skład grupy weszły początkowo trzy bataliony, wśród nich organizowany z kawalerzystów III batalion pod dowództwem rtm. Edwarda Capałły. Oddziały grupy wyruszyły do obozu letniego ACz w Kołtubance położonego 25 kilometrów na północny zachód od Buzułuku w dniach 4 i 5 października 1941. Grupa Techniczna ppłk Podwysockiego miało za zadanie wybudowanie obozu zimowego dla jednostek PSZ w ZSRR. Budowa obozu postępowała dość powolnie pomimo zaangażowania około 2200 żołnierzy, z uwagi na niemal zupełny brak narzędzi oraz rozpoczynającą się ostrą zimę, a także brak odzieży i obuwia.