5 maja 1940 roku, po bezowocnym rejsie, okręt powrócił do Kilonii.
Dalsze losy okrętu Od lipca 1940 roku U-14 ponownie służył jako jednostka szkolno-treningowa na Bałtyku, najpierw w 24., a następnie 22. Flotylli U-bootów. Na początku 1945 roku 22. Flotylla została przeniesiona do Wilhelmshaven, gdzie 3 kwietnia U-14 został wycofany ze służby i zatopiony przez własną załogę 5 maja 1945 roku.
Ogółem U-14 odbył sześć patroli bojowych, dwukrotnie bez powodzenia atakował nieprzyjacielskie okręty podwodne, zatopił jednak dziewięć jednostek cywilnych o łącznym tonażu 12 382 BRT. W trakcie służby wchodził w skład kolejno 1. Flotylli U-Bootów (styczeń 1936 – październik 1937), 3. Flotylli U-Bootów (październik 1937 – październik 1939), 1. U-Ausbildungsflottille (listopad 1939 – czerwiec 1940), 24. Flotylli (lipiec – grudzień 1940), 22. Flotylli (Gdynia; styczeń 1941 – luty 1945), 22. Flotylli (Wilhelmshaven; marzec - maj 1945).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie okręty podwodne samozatopione w ramach operacji Regenbogen Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu II zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Okręty podwodne typu IIB Kategoria:Okręty szkolne Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Północnym