Otto Henryk z Palatynatu (niem. Ottheinrich von der Pfalz, właściwie Otto Heinrich) (ur. 10 kwietnia 1502 w Ambergu, zm. 12 lutego 1559 w Heidelbergu) – książę , elektor Palatynatu Reńskiego.
Syn Rupperta Cnotliwego, który wcześniej zrezygnował z biskupstwa Fryzyngi, i Elżbiety Wittelsbach. Jego dziadkami byli elektor Palatynatu Filip Wittelsbach i Małgorzata Wittelsbach oraz książę Bawarii-Landshut Jerzy Bogaty i Jadwiga Jagiellonka, najstarsza córka Kazimierza Jagiellończyka.
Po śmierci jego dziadka Jerzego Wittelsbacha wybuchła wojna o sukcesję w . Elektor Palatynatu Filip Wittelsbach wystąpił w imieniu niepełnoletnich wnuków Ottona Henryka i Filipa, którzy byli jedynymi żyjącymi wnukami Jerzego. Przeciwko tym roszczeniom wystąpił książę Bawarii Albrecht IV Mądry. Spór rozstrzygnął cesarz Maksymilian I Habsburg w 1505 r. Cesarz przyznał Ottonowi Henrykowi i Filipowi część terenów Bawarii-Landshut od linii Dunaju przez Frankonię do Górnego Palatynatu, ze stolicą w Neuburgu an der Donau. Tereny te stały się Palatynatem-Neuburg, pozostała część Bawarii-Landshut została włączona do Bawarii. Opiekunem młodych książąt został ich stryj Fryderyk II Mądry.
W 1519 r. wraz z Fryderykiem podróżował po Kastylii, Aragonii, Burgundii. W 1521 udał się do Wenecji, skąd popłynął do Jafy.