Charles Grant, 1. baron Glenelg (ur. 26 października 1778 w Indiach, zm. 23 kwietnia 1866 w Cannes) – brytyjski polityk, członek stronnictwa torysów, a następnie partii wigów, minister w rządach lorda Liverpoola, George’a Canninga, lorda Godericha, księcia Wellington, lorda Greya i lorda Melbourne’a.
Życiorys Był najstarszym synem Charlesa Granta, dyrektora Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. Wykształcenie odebrał w Magdalene College na Uniwersytecie Cambridge. W 1807 r. rozpoczął praktykę adwokacką. W 1811 r. został wybrany do Izby Gmin jako torysowski deputowany z okręgu Inverness Burghs. Od 1818 r. reprezentował Inverness-shire.
Już w grudniu 1813 r. został lordem skarbu. W 1818 r. otrzymał stanowisko Głównego Sekretarza Irlandii i piastował je do 1821 r. W latach 1823–1827 był wiceprzewodniczącym Zarządu Handlu. W latach 1827–1828 był przewodniczącym Zarządu Handlu i skarbnikiem floty. Należał do stronników George’a Canninga (Canningites) i po rozłamie wewnątrz stronnictwa torysów przyłączył się do wigów. W latach 1830–1834 był przewodniczącym Rady Kontroli. W 1833 r. doprowadził do uchwalenia ustawy reformującej zarząd nad Indiami.