Kontynuacją „Przeglądu Piechoty” był wydawany od 1951 Przegląd Wojskowy, na bazie którego w 1959 utworzono „Przegląd Wojsk Lądowych”.

Po wojnie wydawano jeszcze trzy periodyki specjalistyczne: „Przegląd Samochodowy” (1947–1959), „Biuletyn Wojsk Chemicznych” (1958–1959) oraz pismo dla kierowców wojskowych – „Za kierownicą” (1948–1952), które w latach 1952–1959 wychodziło pod nazwą „Kierowca”.

5 czerwca 1959 rozkazem Nr 031/MON Ministra Obrony Narodowej została utworzona redakcja miesięcznika „Przegląd Wojsk Lądowych”. Jej etat obejmował: redaktora naczelnego, sekretarza redakcji, sześciu redaktorów działów, dwóch redaktorów-stylistów, redaktora technicznego, maszynistkę i referenta – razem 15 osób. Za skład, druk, kolportaż i finanse odpowiadało Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe” – jako nakładca.

Miesięcznik został on powołany w celu zapewnienia lepszych warunków rozwoju teorii i praktyki różnych rodzajów wojsk i służb, w ścisłym powiązaniu z ogólnowojskowymi zagadnieniami taktycznymi, oraz dla ułatwienia wszechstronnego pogłębiania wiedzy przez oficerów różnych specjalności wojskowych wojsk lądowych.