Zwyczajowe leczenie obejmuje hydroterapię, stosowanie środków znieczulających miejscowo i odpowiednią dietę.
Chroniczne szczeliny odbytu są trudne w leczeniu ze względu na słabe ukrwienie okolicznych tkanek. Dlatego w 1994 roku zaproponowano wprowadzenie do leczenia maści z nitrogliceryną, która rozszerza naczynia krwionośne. Następnie w 1999 roku wprowadzono maść z blokerem kanału wapniowego – nifedypiną. W kolejnym roku zastosowano inny bloker wapnia – diltiazem. W Polsce w chwili obecnej dostępna jest w sprzedaży jedynie maść z nitrogliceryną. Jej wadą jest jednak to, że może być przyczyną bólów głowy, ponieważ wchłania się do krążenia ogólnego. Pozostałe dwa leki są sporadycznie przepisywane jako składniki maści recepturowych ze względu na brak odpowiednich gotowych postaci leku.
Połączeniem metody farmakologicznej z chirurgiczną jest zastrzyk z botuliny do zwieracza odbytu. Botulina poraża mięsień, działając bezpośrednio na płytkę motoryczną i powoduje jego rozluźnienie. Ta metoda została pierwszy raz użyta w roku 1993.
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Szczelina i przetoka okolic odbytu i odbytnicy Ostra szczelina odbytu Przewlekła szczelina odbytu Szczelina odbytu, nie określona Zobacz też guzki krwawnicze proktologia
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Proktologia