Gobseck – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka. Została po raz opublikowana w 1830 roku pod tytułem Lichwiarz. Tytuł Gobseck został nadany utworowi w wydaniu z 1842 roku.
Czas powstania Pierwszy szkic opowieści pojawił się 6 marca 1830 roku w „La Mode” pod tytułem Lichwiarz (L’Usurier). Po raz kolejny nowela ukazała się w „Le Voleur” 10 sierpnia tego roku. W kwietniu 1830 roku Balzac wydał utwór w pierwszym tomie Scen z życia prywatnego pod tytułem Les Dangers de l’inconduite. Jak wskazywał tytuł utwór koncentrował się na dramacie rodzinnym spowodowanym złym postępowaniem hrabiny de Restaud. Kolejne wydanie pod niezmienionym tytułem ukazało się w maju 1832 roku. W listopadzie 1835 roku pisarz wydał utwór po raz trzeci u Mme Béchet, w IX tomie Scen z życia paryskiego pod tytułem Papa Gobseck. Poza tytułem Balzac zmienił nieco samą postać Gobsecka i zakończenie: podczas gdy w Les Dangers de l’inconduite czynił go deputowanym, w nowej wersji utworu każe starcowi umrzeć z pożerającego go pragnienia zysku. Ostateczny tytuł utwór uzyskał w 1842 roku, kiedy został wydany w II tomie Komedii ludzkiej. Wtedy też Balzac opatrzył tekst dedykacją dla Barchou de Penhoën, dawnego przyjaciela z kolegium.