Towarzystwo Obrony Przeciwgazowej (TOP) – stowarzyszenie działające w latach 1924–1928, powstałe na bazie istniejącego od 1922 roku Obywatelskiego Komitetu Obrony Przeciwgazowej (OKOP).
Statut TOP zatwierdzono 25 stycznia 1925 roku.
Władze naczelne TOP dzieliły się: Walne Zgromadzenie, Rada Główna (18 osób – prezesi oddziałów wojewódzkich), Zarząd Główny (8 osób – prezes, sekretarz, skarbnik, 5 członków). Na siedzibę ZG TOP wynajęto pomieszczenia Instytutu Badawczego Broni Chemicznej w Warszawie.
thumb|Odznaka organizacyjna LOPP 1928–1939, wym. odzn. 20×20 mm Członkowie stowarzyszenia dzielili się: założycieli, rzeczywistych (wpisowe 1 zł, składka roczna 6 zł), dożywotnich (wpłata jednorazowa 500 zł), honorowych.
Podczas Walnego Zgromadzenia TOP 27 lipca 1927 roku podjęto uchwałę w sprawie połączenia TOP i Ligi Obrony Powietrznej Państwa (LOPP). Powołano komisję w składzie: dr Zenon Martynowicz, gen. Eugeniusz Henning de Michaelis i Karol Schmid, której zadaniem było nawiązanie rozmów w celu połączenia obu organizacji.