USS North Carolina (ACR-12) – amerykański krążownik pancerny typu Tennessee z okresu I wojny światowej. Był to drugi okręt w historii US Navy noszący nazwę nadaną na cześć stanu Karolina Północna. Nosił także nazwę „Armored Cruiser No. 12” a w późniejszym okresie służby został przemianowany na Charlotte (CA-12).
Historia Stępkę pod budowę okrętu położono 21 marca 1905 w stoczni Newport News Shipbuilding and Dry Dock Co., Newport News. Zwodowano go 6 października 1906, matką chrzestną była Rebekah Glenn, córka gubernatora Północnej Karoliny R. B. Glenna. Jednostka weszła do służby 7 maja 1908 w Norfolk, pierwszym dowódcą został komandor William A. Marshall.
Służba Przed wojną Po dziewiczym rejsie wzdłuż wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach „North Carolina” przewiózł prezydenta elekta Williama Tafta w czasie podróży inspekcyjnej w rejon Kanału Panamskiego w styczniu i lutym 1909. Pomiędzy 23 kwietnia i 3 sierpnia nowy krążownik odbył podróż na Morze Śródziemne. Pływał wraz z USS „Montana” (ACR-13) starając się ochraniać obywateli amerykańskich zagrożonych konfliktami w Imperium Osmańskim. 17 maja w Adana okręt wysadził na brzeg pomoc medyczną by nieść pomoc rannym i chorym Ormianom, ofiarom masakry.