Jan Stanisław Jabłonowski herbu Prus III (ur. 1600 w Łuczy, zm. 1647) – marszałek sejmu nadzwyczajnego w Warszawie w 1637 rokuWładysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 150. i marszałek sejmu zwyczajnego w Warszawie w 1640 rokuWładysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 151., miecznik wielki koronny od 1642, podczaszy wielki koronny od 1638.
Życiorys Był synem Macieja Jabłonowskiego (ok. 1569–1619) – rotmistrza koronnego i Katarzyny Kłomnickiej.
Poślubił w 1630 herbu Nałęcz (1610–1648) – córkę Jana Ostroroga (1565–1622) wojewody, mówcy, pisarza. Był posłem na sejm 1646 rokuVolumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 46..
Znany z obywatelskiej postawy, wobec prób zerwania sejmu oświadczył Jestem posłem całej Rzeczypospolitéj, а jeśli nic nie sprawiwszy rozejdziemy się, nie będziecie mi mogli przed królem ust zamknąć, żebym się nie uskarżał i nie protestował przeciwko tym, którzy ojczyznę bez żadnéj obrony opuszczają, któréj i ja, na pograniczu mieszkając wielce potrzebujęKarol Szajnocha, Miecznik koronny Jabłonowski, w: Szkice Historyczne t. 3, Warszawa 1876, s. 1 – 19..