Wśród objawów bezpośrednich zespołu Duane’a należy wyróżnić: upośledzenie odwodzenia oka dotkniętego chorobą, upośledzenie przywodzenia (w mniejszym jednak stopniu niż odwodzenia) tego samego oka, zwężenie szpary powiekowej i nieznaczne zaciągnięcie dotkniętego oka do oczodołu w trakcie przywodzenia, poszerzenie szpary powiekowej w trakcie odwodzenia (objaw niecharakterystyczny, typowy dla wielu innych sytuacji w których odwodzenie jest ograniczone), obniżona konwergencja (zbieżność oczu), często połączona z mimowolnym odwodzeniem gałki ocznej w trakcie próby silniejszej konwergencji, twarz lekko zwrócona w kierunku dotkniętego oka w celu utrzymania widzenia dwuocznego.
Z rzadszych objawów należy wymienić: uniesienie dotkniętego chorobą oka w trakcie przywodzenia (ang. upshot), obniżenie dotkniętego chorobą oka w trakcie przywodzenia (ang. downshot), ten objaw jest znacznie rzadszy od poprzedniego, kompensacja wzmożonymi ruchami głowy zawężenia pola widzenia dwuocznego, sporadyczna obecność objawu diplopii (jedynie nieliczni pacjenci wykazują podwójne widzenie).
Typy kliniczne Oprócz genetycznego podziału choroby na DURS1 i DURS2 istnieją również dwa podziały kliniczne: Browna i Hubera.