Jerzy Borucki, pierwotnie Jerzy Burek (ur. 21 września 1928 we Lwowie, zm. 13 lipca 2008 w Warszawie) – polski geolog oraz geochemik, specjalista geologii złóż rud metali, a zwłaszcza złóż rud pierwiastków promieniotwórczych.
Życiorys Ojciec Walerian był pracownikiem spółdzielczości, matka Karolina, pracowała na poczcie. Urodził się jako Jerzy Burek (zmiana nazwiska na Borucki 25 lipca 1959)Oni tworzyli Państwowy Instytut Geologiczny, pod red. A. Bagińska, E. Dąbrowska-Jędrusik, T. Peryt, S. Wołkowicz, s. 12-13, Warszawa 2020.
We Lwowie ukończył podczas wojny sześć klas szkoły powszechnej i uczęszczał do Szkoły Techniczno-Mechanicznej. Po wojnie przeniósł się z rodziną do Rzeszowa, ukończył kursy uzupełniające gimnazjum i liceum o profilu matematyczno-fizycznym i w 1947 otrzymał świadectwo maturalne. W tym samym roku rozpoczął studia w Krakowie na Wydziale Geologiczno-Mierniczym Akademii Górniczo-Hutniczej (kierunek poszukiwawczy). W 1951 otrzymał tytuł inżyniera geologa, a w 1952 stopień magistra nauk technicznych.
W czasie studiów w 1951 został powołany na stanowisko asystenta w Katedrze Petrografii AGH u prof. Juliana Tokarskiego.