Ramy czasowe Ramy czasowe dla stylu nie są jednoznacznie wyznaczone, albowiem badacze różnią się w poglądzie na tę sprawę. Władysław Tatarkiewicz jako datę początkową zaproponował rok 1783 (wówczas powstały: Sala Asamblowa na Zamku Królewskim w Warszawie i południowa fasada Pałacu ŁazienkowskiegoS. Lorentz, A. Rottermund, Klasycyzm w Polsce, Warszawa 1984, s. 18-19.) lub ogólniej – lata po 1780Historia sztuki polskiej w zarysie, red. T. Dobrowolski i W. Tatarkiewicz, t. III: Sztuka nowoczesna, Kraków 1962, s. 38 [autor rozdziału: W. Tatarkiewicz].. Nie zgodził się z tym Stanisław Lorentz, który początku stylu stanisławowskiego dopatruje się już ok. 1764–1765. On też w ramach stylu wyróżnił trzy etapy: 1764–1773, 1774–1783, 1783–1795. Za koniec powszechnie przyjmuje się III rozbiór Polski (1795), gdy wraz z upadkiem polskiego państwa ustał królewski mecenat.