Ewa Kołaczkowska (ur. 1 września 1910 w StrzyżewicachJak sama pisze ("Mała kronika rodzinna", Instytut Wydawniczy Pax, 1982, s. 99) dane z metryki są fałszywe. Urodziła się bowiem w Strzeszkowicach 24 czerwca., zm. 10 grudnia 1985 w Warszawie) – pisarka, autorka utworów dla młodzieży oraz tłumaczka literatury anglosaskiej.
Życiorys Pochodziła z rodziny ziemiańskiej osiadłej w Strzyżewicach od 1879. Była córką Kazimierza (ur. 1881) i Antoniny Bronisławy z d. Brzezińska (1887–1966). Siostra Olgi z Kołaczkowskich Nowakowskiej (1907–1987).
W 1922 przez ok. 4 miesiące uczęszczała do Białego Klasztoru Sióstr Niepokalanek w Nowym Sączu. Następnie uczęszczała do Gimnazjum Filologicznego w Lublinie. Ukończyła studia na Wydziale Humanistycznym (anglistykę) Uniwersytetu Warszawskiego.
Okres okupacji niemieckiej przeżyła w Strzyżewicach, pracowała w PCK, prowadziła (razem z matką) akcję zbierania pieniędzy dla jeńców i wysyłkę paczek do obozów jenieckich. Jesienią 1944 opuściła Strzyżewice, by na stałe zamieszkać w Warszawie. Debiutowała w 1949 jako autorka powieści dla młodzieży. Od 1961 była członkiem Związku Literatów Polskich. W swojej twórczości bardzo urokliwie przedstawiała i opisywała piękno rodzinnych stron.