31 Dywizja Piechoty (ros. 31-я пехотная дивизия) – wielka jednostka piechoty Armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka 31 DP wchodziła w skład X Korpusu Armijnego. W 1914 dywizja etatowo posiadała cztery pułki po cztery bataliony oraz brygadę artylerii polowej z 6 bateriami po 8 dział. Doświadczenie zdobyte podczas walk na frontach I wojny światowej skutkowało zmianami organizacyjnymi. Zimą z 1916 na 1917 rozpoczęto reorganizację dywizji piechoty. Zredukowano liczbę batalionów z 16 do 12 i zmniejszono liczbę dział polowych na mniej aktywnych odcinkach frontu.
Struktura organizacyjna Organizacja w 1914 Dowództwo 31 Dywizji Piechoty w Charkowie I Brygada (ros. 1-я бригада) 121 Penzeński pułk piechoty generała feldmarszałka grafa Milutina w Charkowie 122 Tambowski pułk piechoty w Charkowie II Brygada (ros. 2-я бригада) w Kursku (1903-1910), a później w Charkowie 123 Kozłowski pułk piechoty w Kursku (1903-1910), a później w Charkowie 124 Woroneżski pułk piechoty XXXI Brygada Artylerii (ros. 31-я артиллерийская бригада)
Oficerowie dywizji Dowódcy dywizji gen. mjr Nikołaj Aleksandrowicz Wedemeyer (15 VIII 1863 — 6 VII 1865) gen. lejtn. Włodzimierz Wołkowicki (29 VII 1907 – †22 IX 1909) gen.