9 sierpnia 1922 generał dywizji Franciszek Latinik sporządził wniosek o odznaczenie go Orderem Virtuti Militari za czyny męstwa w czasie pełnienia obowiązków szefa sztabu 4 Dywizji Piechoty i 6 Armii.
Do października 1922 zajmował stanowisko szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Z dniem 10 października 1922 został przydzielony do 25 pułku ułanów w Prużanie na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 15 stycznia 1925 został odkomenderowany do Dowództwa 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie celem czasowego pełnienia obowiązków dowódcy brygady. W październiku 1925 został mianowany dowódcą 10 Brygady Kawalerii w Przemyślu. Z dniem 31 maja 1927 przeniesiony został w stan spoczynku.
Od sierpnia 1940 przebywał w Stacji Zbornej Oficerów RothesayDowództwo Stacji Zbornej Oficerów Rothesay, rozkaz dzienny nr 1, 25 sierpnia 1940, s. 2.. Zmarł w 1953 w Londynie.
29 stycznia 1909 we Lwowie ożenił się z Elżbietą Balthazar von Babakdol (1882–1940), z którą miał córkę Marię Helenę (ur. 1907) i syna Władysława (ur. 1910).