mały|250px|Przerwa w polowaniu, 1737 mały|Trzy Gracje, 1763 Carle lub Charles André van Loo (ur. 15 lutego 1705 w Nicei, zm. 15 lipca 1765 w Paryżu) – francuski malarz rokokowy. Przedstawiciel rodziny Van Loo. Dziadek Charlesa André, Jacob van Loo (1614-1670), był malarzem holenderskim i założycielem tego rodu malarzy. Młodszy brat Jean-Baptiste'a van Loo.
Życiorys Studiował w Turynie i Rzymie, brał lekcje u malarza Benedetto Luti i rzeźbiarza Pierre Legrosa. Po powrocie do Francji w 1723 pracował w Paryżu, zajmował się malarstwem historycznym. W czasie kolejnego pobytu w Turynie pracował dla Wiktora Amadeusza II., króla Sardynii. W 1735 został członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby, w 1737 profesorem, a następnie rektorem (1754) i dyrektorem w 1763. Van Loo był pierwszym malarzem króla Ludwika XV i protegowanym Madame Pompadour. W 1751 otrzymał order św. Michała. Zmarł u szczytu kariery w 1765. Jego syn Jules César Van Loo był także malarzem francuskim.
Twórczość Charles André van Loo był wszechstronnym artystą, malował obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej, sceny rodzajowe, portrety oraz wielkie dekoracje ścienne w pałacach i kościołach.