Filander zajęczy (Lagorchestes leporides) – wymarły gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1841 roku angielski przyrodnik John Gould nadając mu nazwę Macropus leporides. Miejsce typowe to interior Australii (autorzy Mammals of the World jako miejsce typowe wskazują interior Nowej Południowej Walii, w Australii). Okaz typowy (lektotyp) to skóra i czaszka dorosłej samicy (sygnatura BMNH 1841.1128) z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie

Nie opisano żadnych podgatunków L. leporides.

Etymologia Lagorchestes: lagōs „zając”; oρχηστης orkhēstēs „tancerz”. leporides: , leporis „zając”; gr. -ιδης -idēs „przypominający”, od ειδος eidos „wygląd”.

Zasięg występowania Filander zajęczy występował w czasach współczesnych z śródlądowej południowo-wschodniej Australii, głównie wzdłuż rzek Murray i Darling, od granicy z Queensland przez środkową Nową Południową Walię do zachodniej Wiktorii i wschodniej Australii Południowej.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 45–49 cm, długość ogona 30–32 cm;