Dżurdżowską górę. Za czasów króla Jana II Kazimierza około 1650 roku po uśmierzeniu buntów kozackich król nadał drugą część wsi niejakiemu Skrebeciowi, atamanowi kozackiemu za służbę dla Korony. Od pierwszego z tych osadników pochodzi szlachecka rodzina Sieleckich z przydomkiem Dżurdż, od drugiego rodzina Sieleckich Skrebeciowiczów. Skrebeciowicz uzyskał prawo do noszenia herbu Sas za wierne usługi dla Korony podczas uśmierzania powstania Bohdana Chmielnickiego. Po rozbiorach Królestwa Polskiego w 1772 obszary południowej Polski były pod austriacką administracją. Rodzina Skrebeciowicz de Sielecki uzyskała potwierdzenie statusu szlacheckiego przez Cesarski Dwór w Wiedniu z nadanym tytułem ”Ritter von”Archiwa wojenne (Kriegsarchiv) Austriackie Archiwa Państwowe..
Są ślady, że król Michał Korybut Wiśniowiecki między 1669 i 1673 założył i wyposażył parafię. W tym czasie bowiem została zbudowana cerkiew drewniana, zwana królewską. W roku 1713 szlachta zbudowała dla siebie odrębny kościół parafialny z gruntem i cmentarzem, istniejący do dzisiaj.