T. Bałuk-Ulewiczowa, Wyzwolić się z błędnego koła (…), s. 120–121.. Chociaż, jak potwierdzają polscy świadkowie, ich głównym celem była ucieczka ze stalinowskiej Rosji i na ogół praca ich bezpośrednio nie przyniosła Niemcom wymiernej korzyści, to jednak byli wśród nich także i tacy, którzy zgłaszali gotowość udziału w zbrodniczych eksperymentach pseudonaukowych na ludziach, co miało być kontynuacją ich działalności profesjonalnej w służbie reżimu stalinowskiegoArchiwum UJ Teczka IDO 92 – Sekcja chemiczna, m.in. dokument Arbeitsplan und Themata Laboratorium für Biochemie, podpisana przez dra W. Skipskiego, z propozycja przeprowadzania eksperymentów na ludziach w komorze dekompresyjnej; T. Bałuk-Ulewiczowa, Wyzwolić się z błędnego koła (…), s. 299 i facsimilia nr-y 52 – 58, zdjęcie nr 59.. Władze IDO obiecały ewakuować całą grupę rosyjsko-ukraińską, jednak do Niemiec – a później, w ramach m.in. powojennej Operation Paperclip, do USA i Kanady – trafiło zaledwie kilkunastu jej członkówArchiwum UJ Teczka IDO 92; T. Bałuk-Ulewiczowa, Wyzwolić się z błędnego koła (…), s. 142–149.. Losy reszty 80-osobowej grupy są nieznane. IDO korzystał także z niewolniczej pracy więźniów obozów pracy i koncentracyjnychArchiwum UJ Teczki IDO 2, 92;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Instytut Niemieckich Prac na Wschodzie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.