Franciszek Leszczyński z Leszczyn herbu Korczak (ur. 1 kwietnia 1841, zm. 12 sierpnia 1904 w Olszanicy) – polski oficer, powstaniec styczniowy, kupiec.
thumb|240px|Ogłoszenie sklepu Franciszka Leszczyńskiego w Tarnowie opublikowane w tygodniku „Pogoń” z 1898 thumb|240px|Nagrobek Franciszka Leszczyńskiego Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1841. Wywodził się z rodu Leszczyńskich herbu Korczak. Był synem Leopolda (właściciel dóbr Solina) i Malwiny z domu Bobowskiej oraz bratankiem Emila.
Został oficerem Armii Cesarstwa Austriackiego, mianowany podporucznikiem 2 klasy w 1859 służył w szeregach 30 pułku piechoty we LwowieZarówno w publikacji Józefa Białyni Chołodeckiego, jak i w „czasopismach „Pogoń” nr 33/1904 i „Głos Rzeszowski” nr 34/1904 podano, że był porucznikiem 40 pułku piechoty.. Podczas wojny francusko-austriackiej uczestniczył bitwie pod Solferino 24 czerwca 1859, w której stracił prawą rękę. W 1863 jako ochotnik przyłączył się do powstania styczniowego. Informacja o wyprawie ochotników z Galicji od dowództwem Leona Czechowskiego na Lubelszczyznę była przed nim ukrywana, aby nie narażać go więcej w obliczu jego niepełnosprawności - jednak dowiedziawszy się o tym że ochotnicy wymaszerowali już, pospieszył za nimi.