Jerzy Wroczyński (ur. 27 sierpnia 1893 w maj. Oczki, zm. 25 lipca 1965 we Wronkach) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski w wojnie z bolszewikami i II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 27 sierpnia 1893 w ówczesnej guberni siedleckiej, w rodzinie Stanisława, właściciela majątku Oczki, i Mieczysławy z Sokołowskich.

W czasie I wojny światowej, od 1 czerwca 1915, służył w armii rosyjskiej. Po ukończeniu wileńskiej szkoły wojskowej mianowany został 1 października 1915 chorążym piechoty i przydzielony do 1 kompanii 242 pułku piechoty. W 1916 został dwukrotnie ranny. 31 grudnia 1916 został mianowany podporucznikiem i przeniesiony do I Korpusu Wschodniego na stanowisko dowódcy kompanii przy sztabie korpusu. Do stopnia porucznika awansowany został w czerwcu 1918. 1 lipca 1918 został zdemobilizowany.