Ze stanowiska nauczyciela w Szkole Rycerskiej odszedł przed jej oficjalnym zamknięciem.
W roku 1790 (lub na początku roku 1791), wspólnie z Michałem Hubem, odbył na polecenie księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego podróż w celu zapoznania się z organizacją instytutów militarnych za granicą. Rok później (1791) był emerytem Komisji Edukacji Narodowej. Zmarł w Warszawie, w wieku 63 lat (w roku 1804).
Twórczość Wulfers opublikował m.in. Listy chrześcijańskiego filozofa (1766), rozprawę O greckiej i rzymskiej wymowie (1766), a już jako profesor Korpusu Kadetów tłumaczenie Żywotów Neposa (1783), przeznaczone dla uczniów tej szkoły, a także przekład mów Liwiusza (1784) i Kurcjusza (1787). Ponadto od roku 1765 anonimowo publikował w "Monitorze".
Przekłady P. Cornelius Nepos: Życia wybornych hetmanów, przekładania JPP. Kadetów Korp. Warszawskiego w VII klasie literatury uczących się, z dodanym od ich profesora (niegdyś jezuity) Wypisem chronologicznym, na objaśnienie tegoż autora służącym, Warszawa 1783, (dedykacja do Komisji Edukacji Narodowej podpisana: "J. W. Prof. Lit. w Korp. Kadet.";