Franciszek Teofil Wojda (ur. 1 października 1880 w Urzeczu, zm. 1951 w Sobocie) – polski rolnik, polityk, minister rolnictwa i dóbr państwowych w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego (1918).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej, ukończył cztery klasy gimnazjum. Od 1900 prowadził działalność niepodległościową. W 1902 aresztowany, dłuższy czas przebywał w więzieniu. Współzałożyciel chłopskich organizacji spółdzielczych w Kongresówce.
W lutym 1917 z działaczami Wydziału Kółek Rolniczych Centralnego Towarzystwa Rolniczego założył Zjednoczenie Ludowe. W kwietniu 1918, reprezentując tę partię, został członkiem Rady Stanu Królestwa PolskiegoMonitor Polski Nr 57 z 26 kwietnia 1918 r., s. 1., w której pełnił funkcję sekretarza klubu ludowego.
17 listopada 1918 objął urząd ministra rolnictwa i dóbr państwowych w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego, z którego ustąpił 29 grudnia 1918 wraz z innymi politykami swej ówczesnej partii Polskie Stronnictwo Ludowe „Piast” (Wincenty Witos, Andrzej Kędzior). Od września 1919 był ławnikiem w Sądzie Okręgowym w Łowiczu, a w latach 1919–1930 wójtem gminy Bielawy.