Matki powinny ważyć 35–50 kg, wzrost powinien wynosić 58–65 cm, lecz wskutek chowu wsobnego i braku selekcji większość owiec kameruńskich w Polsce nie osiąga tych wymiarów.
Płodność matek leży między 200–300%, to oznacza że rodzą 2–3 jagniąt w ciągu roku.
Owce kameruńskie są mało wymagające i łatwe w utrzymaniu. Wymagają ochrony przed deszczem, dobrego siana, stałego dostępu do wody i lizawki. Nadają się do hodowli ekstensywnej, bo ilość ich mleka i przyrost mięsa jest mniejsza niż u ras w hodowli intensywnej. Często używane są do wypasania na nieużytkach. Lubią urozmaicenie swojego pokarmu w postaci gałęzi świerka, dębu czy wierzby. Nie potrzebują paszy wysokoenergetycznej, chyba że maciorki są intensywnie eksploatowane.
Mimo, że jest to rasa mało wymagająca, należy zadbać o podstawową opiekę zdrowia. Do tego się zalicza regularną kontrole racic oraz zębów. Nieuniknione też jest stosowne odrobaczenie przeciw nicieniom i tasiemcom oraz konsultacja lekarza weterynarii w przypadku choroby. Nazywanie i traktowanie owiec kameruńskich "żywymi kosiarkami do trawy" jak są często mianowane świadczy o braku zrozumienia potrzeb żywego zwierzęcia.
Mięso tego gatunku owiec jest smaczne, ciemne w kolorze, przypominające dziczyznę.