Doprowadził do wystawienia w Wielkopolsce siłami amatorskimi wielu wartościowych dzieł wokalno-instrumentalnych, m.in. utworów Moniuszki (Halka, Verbum nobile, III Litania Ostrobramska), Noskowskiego (Chata za wsią), Münchheimera (Powitanie słońca), Maszyńskiego, Żeleńskiego, Dembińskiego. Organizował koncerty symfoniczne i kościelne, wygłaszał odczyty, pisał artykuły muzyczne. Zorganizował wiele kół śpiewaczych, w 1892 współtworzył Związek Kół Śpiewackich na Wielkie Księstwo Poznańskie i był później jego dyrektorem artystycznym (od 1908). Organizował także kontakty z ruchem śpiewaczym spoza Wielkopolski, w 1914 w Poznaniu przewodniczył Zjazdowi Śpiewaczemu z udziałem ponad 3 tysięcy osób.
Komponował głównie utwory chóralne i chóralno-instrumentalne, zarówno dla potrzeb kościelnych, jak i świeckich. Niektóre kompozycje: Msza pasterska (z polskimi kolędami) Hosanna (hymn na powitanie zmartwychwstałej Polski) Sielanka (suita ludowa) Gloria in excelsis Deo (misterium Bożego Narodzenia)
Przypisy
Bibliografia Barbara Zakrzewska-Nikiporczyk, Tomasz Karol