W 1972 został przeniesiony służbowo do Zakładów Badawczych i Projektowych Miedzi Cuprum we Wrocławiu na stanowisko kierownika Zakładu Geologii Stosowanej. Wraz z podległym zespołem zajmował się zagadnieniami rozpoznawania warunków geologicznych i hydrogeologicznych złoża rud miedzi oraz cynku i ołowiu, a także racjonalną gospodarką zasobami. Większość tematów była realizowana w ramach Programu Rządowego PR-2 Optymalne wykorzystanie zasobów i rozwój produkcji wyrobów z miedzi i jej stopów. W ramach tego programu koordynował również udział innych ośrodków naukowych, jak Instytut Geologiczny w Warszawie i Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie.

W 1976 otrzymał Nagrodę Naukową Polskiej Akademii Nauk za publikację Tektonika okolic Lubina. W 1978 powołany został na stanowisko docenta.