w tym czasie jego obowiązki we Wrocławiu pełnił na jego prośbę przyszły biskup Andreas von Jerin. W 1575 podpisał elekcję cesarza Maksymiliana II Habsburga.
W 1578 Rozdrażewski zrezygnował z prepozytury na rzecz Jerina, a w 1582 dzięki poparciu Stefana Batorego objął biskupstwo kujawskie; tam udało mu się, dzięki zręcznej polityce, uzyskać od papieża Klemensa VIII dodatkowe uprawnienia umacniające go na tym stanowisku. W 1589 roku był sygnatariuszem traktatu bytomsko-będzińskiego.
W 1584 ulokował wieś w centralnej Polsce, nadając jej nazwę Rozdrażew, wprost powiązaną z jego nazwiskiem. Ze względu na trudność wymowy, nazwa przez wieki ewoluowała aż do obecnej postaci, która brzmi Zarzew. Dziś to jedno z większych osiedli mieszkaniowych wschodniej części miasta Łodzi.
W latach 1582–1600 przekształcił wnętrza i rozbudował zamek w Raciążku (woj. kujawsko-pomorskie), tworząc z niej obronną rezydencję w stylu późnego renesansu. Dysponował także rezydencją (zachowanym do dziś zespołem pałacowym biskupów kujawskich) w Wolborzu. W 1586 ufundował we wrocławskiej katedrze epitafium swojej matki.