Zamek w Węgorzewie – najstarszy zabytek Węgorzewa.
Założenie składa się z trzech dwukondygnacyjnych skrzydeł różnej długości. Zamek o nieregularnym, zbliżonym do czworoboku planie, dostosowanym do położenia na wyspie rzecznej. Dwa główne skrzydła, północno-wschodnie (72 m) i północno-zachodnie (62 m), tworzą układ lekko zbieżny, spotykając się pod niewielkim kątem. Od skrzydła północno-zachodniego odchodzi krótki, skośny aneks w kierunku wschodnim. Pozostałe boki pierwotnie zamykał mur obwodowy. Obecny kształt założenia zamkowego opiera się prawdopodobnie na średniowiecznym zarysie całości zamku, włączając w to mury kurtynowe.
Obiekt w dużej mierze zachowany, jednak kolejne przebudowy, uszkodzenia, a następnie odbudowy zmieniły jego pierwotny charakter. W wyniku licznych przebudów i otynkowania utracił wiele z pierwotnych cech stylowych. Mimo braków dekoracyjnych, pozostaje przykładem późnej, surowej budowli zakonnej. Nieregularność rzutu, wynikająca z położenia na wyspie, łagodzi charakterystyczną dla późnych zamków krzyżackich geometryczną toporność formy.