O ile władca Rosji narzuci Polakom walkę, to wróg nasz nad jedną tylko pustynią więcej panowanie swoje rozciągnie.
Detronizacja Mikołaja I
25 stycznia 1831 roku w obliczu agresywnych deklaracji feldmarszałka Iwana Dybicza i widma wkroczenia wojsk rosyjskich sejm pozostający pod silną presją opinii publicznej, podburzonej przez Towarzystwo Patriotyczne, podjął uchwałę o pozbawieniu tronu polskiego cesarza Rosji Mikołaja I.
Poszerzenie składu i kompetencji Uchwała O sposobie początkowania, obradowania, dyskutowania i przyjmowania projektów z 22 stycznia 1831 oddała inicjatywę ustawodawczą obu izbom sejmowym i rządowi. Uchwalony przez obie izby projekt stawał się prawem. Sejm podporządkował sobie wodzów naczelnych i rząd. Ustawa o przysiędze z 8 lutego 1831 przekazywała sejmowi większość prerogatyw królewskich. Bardzo dużego znaczenia nabrały komisje sejmowe, w tym komisja dyplomacji.
Po powołaniu pięcioosobowego Rządu Narodowego sejm wybrał 30 stycznia 1831 na jego prezesa księcia Adama Jerzego Czartoryskiego.
13 lutego 1831 połączone izby podjęły decyzję o przeprowadzeniu wyborów w okręgach, gdzie opuszczony został mandat. W związku z sytuacją militarną wybory były możliwe tylko na lewym brzegu Wisły.