Race w końcu wrócił po kontuzji i przez krótki czas feudował z Kingiem Haku, ale nie był w stanie odzyskać korony na Royal Rumble w 1989 roku. Następnie król Haku stracił koronę na rzecz „Hacksaw” Jima Duggana w maju 1989 roku. Następnie „King Hacksaw” stracił ją 30 sierpnia 1989 roku na rzecz „Macho Mana” Randy’ego Savage’a, który zmienił nazwę na „Macho King”. Savage porzucił gimmick „Macho Kinga” po przegranej w „walce kończącej karierę” z The Ultimate Warriorem na WrestleManii VII w 1991 roku, deklarując później, że „Królestwo Szaleństwa zostało podzielone na pół”. Następnie tylko wrestlerzy, którzy wygrali ostatni turniej, a także Jerry Lawler (który od początku lat 70. wykorzystywał wizerunek króla wrestlingu w rejonie Memphis) używali tego gimmicku.
Owen Hart („King of Harts”), Mabel („King Mabel”), Kurt Angle („King Kurt”), Edge („King Edge the Awesome”), Booker T („King Booker”), Sheamus („King Sheamus”), Bad News Barrett („King Barrett”), Baron Corbin („King Corbin”) i Xavier Woods („King Woods”) to wszyscy wrestlerzy, którzy również przyjęli pseudonimy „King” po wygraniu turniejów King of the Ring, z różnym stopniem pobłażania swoim gimmickom. William Regal wygrał turniej, pełniąc funkcję Generalnego Menadżera Raw i zaczął okazywać Królowi Learowi oznaki tyranii i złudzeń.