W wyborach do Sejmu z 2006 Nowa Era zajęła trzecie miejsce i uzyskała 16,38% głosów oraz 18 mandatów. Przeszła do opozycji wobec prawicowych rządów Aigarsa Kalvītisa i Ivarsa Godmanisa (2006–2009), zachowując status największego ugrupowania opozycyjnego. 26 lutego 2009 prezydent Valdis Zatlers desygnował europosła JL Valdisa Dombrovskisa na premiera. Od tego czasu ugrupowanie pozostawało jednym z filarów czteropartyjnego rządu, który w marcu 2010 opuściła Partia Ludowa.
W 2008 na czele Nowej Ery stanęła Solvita Āboltiņa, która kierowała nią do rozwiązania. W skład zarządu wchodzili m.in. Einars Repše, Valdis Dombrovskis, Linda Mūrniece i Dzintars Zaķis. Sekretarzem generalnym partii był Ēriks Škapars, przewodniczącym jej rady był Artis Kampars. W marcu 2010 Nowa Era weszła w skład centroprawicowego bloku wyborczego Jedność, który w wyborach 2010 uzyskał 33 mandaty w Sejmie, z tego 12 dla Nowej Ery. Po wyborach rozpoczęły się rozmowy nad powołaniem na bazie wyborczej koalicji jednolitego ugrupowania, co ostatecznie nastąpiło 6 sierpnia 2011.