W swoim eseju programowym Kankaku katsudō – kaikyū bungakusha shokui (Działalność zmysłów – klasowi panowie literaci, 1925) Yokomitsu zaliczył do niego: futuryzm, ekspresjonizm, kubizm, dadaizm, symbolizm, a przede wszystkim te ich aspekty, które służyły odnowie widzenia świata i zmianie środków artystycznych. mały|lewo|Yasunari Kawabata w 1930 roku z przyszłą żoną Hideko (z jego lewej strony) i jej młodszą siostrą Kimiko Pierwszy sukces pisarski odniósł w 1925 autobiograficznym opowiadaniem .
W 1931 ożenił się z Hideko Matsubayashi i zamieszkał w Tokio. W czasie II wojny światowej zajmował się pracą naukową i podróżował po Mandżurii. mały|lewo|Kawabata Yasunari w 1968 roku W latach 1948–1965 był prezesem japońskiego PEN Clubu. Wtedy też opublikował swoje najsłynniejsze powieści – i , które przyniosły mu w 1959 prestiżowy Medal Goethego we Frankfurcie, a w 1968 Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Pod koniec życia był bardzo schorowany. W 1972 – dwa lata po samobójstwie swojego przyjaciela, Yukio Mishimy – również odebrał sobie życie. Twórczość
– powieść opowiadająca o ostatniej grze wielkiego mistrza w go
Przypisy
Bibliografia
W kręgu «Yukiguni». Język i sztuka pisarska Kawabaty Yasunariego, red. Romuald Huszcza, Katarzyna Sonnenberg-Musiał, Aleksandra Szczechla, WUJ, Kraków 2020, str.