W 2002 uzyskała mandat posłanki na Sejm z listy narodowców. Przez dwa lata stała na czele komisji spraw zagranicznych. W 2004 została wybrana do Parlamentu Europejskiego jako jedna z 9 przedstawicieli Łotwy. W wyborach w 2009 uzyskała reelekcję, tym razem z listy Związku Obywatelskiego, z którym związała się po wystąpieniu z poprzedniej partii w 2008. W wyborach w 2014 nie uzyskała reelekcji, zajmując pierwsze niemandatowe miejsce na liście Jedności. Powróciła do PE już w listopadzie 2014 w miejsce Valdisa Dombrovskisa. W 2019 i 2024 utrzymywała mandat deputowanej na IX i X kadencję, gdy Valdis Dombrovskis jeszcze przed ich rozpoczęciem rezygnował z jego objęcia.
Deklaruje znajomość języków angielskiego, rosyjskiego, niemieckiego, francuskiego i włoskiego.
Odznaczenia Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina, 2008)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Łotewscy ekonomiści Kategoria:Łotewscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Łotewscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Łotewscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII