Franciszek Mateusz Kałuża SJ (ur. 18 września 1877 w Kowalach, zm. 19 stycznia 1941 w KL Dachau) – polski duchowny rzymskokatolicki, Sługa Boży, kanclerz kurii biskupiej, męczennik za wiarę, działacz społeczny i obrońca polskości Śląska.
Życiorys Urodził się 18 września 1877 roku w Kowalach na Śląsku Cieszyńskim jako syn Pawła i Zuzanny Kałużów. Został ochrzczony w parafialnym kościele pw. Św. Mikołaja w Pierśćcu 20 września 1877.
Ukończył gimnazjum w Bielsku (obecnie miasto Bielsko-Biała). Teologię studiował w Widnawie. Święcenia kapłańskie przyjął 23 lipca 1903, a po ukończeniu studiów teologicznych w Seminarium Duchownym w Widnawie podjął pracę jako wikariusz w Łazach. Od 1907 był członkiem zarządu Związku Śląskich Katolików, a od 1908 – kanclerzem kurii biskupiej Generalnego Wikariatu dla Śląska Austriackiego w Cieszynie. W tym czasie prowadził działalność charytatywną i wychowawczą wśród zaniedbanej młodzieży.